wij maken ons probleem uw probleem

Net een mailing met noreply-adres ontvangen van ING bank. Onwaarschijnlijk.

"Geachte heer X,

De laatste jaren werd een stijgend aantal fraudegevallen met bankkaarten gesignaleerd. Deze kunnen zich bijvoorbeeld voordoen bij geldopname aan een geldautomaat. Om de veiligheid van geldopnames met debetkaart te verhogen, heeft ING beslist maatregelen te nemen. Vanaf 16 januari 2012¹ wordt een dagelijkse opnamelimiet ingevoerd.

Deze dagelijkse limiet werd standaard vastgelegd op € 650. Indien dit bedrag niet voldoet aan uw noden, kunt u het aanpassen². De door u gekozen limiet zal van toepassing zijn vanaf 16 januari 2012."

Dus omdat de bank niet in staat is iets te doen aan fraude, schuiven ze het probleem door naar de klant. Die vervolgens extra zal moeten betalen om meer risico te lopen. Zeer perfide. Bovendien gaat ie moeten betalen om cash af te halen in de bijna van de aardbol verdwenen kantoren. Na de 4,84 euro kosten voor het niet uitvoeren van een domicilëring als er niet genoeg saldo is (maar die kosten kunnen er uiteraard wel af). Is dit de zoveelste schoffering van klanten en dit terwijl ze de ether vervuilen met hun reclame voor de gratis Lion-rekening.
Vroeger waren de transacties online ook realtime, terwijl er nu tussen een kwartier tot dagen kan zitten bij EPA-betalingen. Blijkbaar zit iemand de klanten te controleren. De nieuwe kaartlezer voor Internet-bankieren is bijzonder gebruiksonvriendelijk omdat je zowel je contractnummer als de lezer moet bij hebben (los van de pin en wachtwoord dat je moet kennen). Dat contractnummer is zowat de idiootste feature in het veiligheidsplan en het heeft slechts één doel: voorkomen dat de klant op andere computers dan zijn thuiscomputer gaat bankieren. Onzin want dankzij de kaartlezer, pin en wachtwoord blijkt dit overbodig. Ik kan me bijna niet voorstellen dat bij die bank niemand opstaat en zegt "is het wel een goed idee om de klant als noodzakelijk kwaad te zien'.

Google bindt in betreft WiFi

De Nederlandse privacywaakhond veroordeelde Google onlangs voor het bijhouden van WiFi-gegevens van Nederlanders. Er hangt Google een boete tot 1 miljoen euro boven het hoofd. Bij het maken van Street View waarbij Google met auto's uitgerust met camera's door straten rijdt, registreerde het bedrijf ook alle WiFi-netwerken. Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) meldde vandaag dat Google instemt met het vernietigen van die gegevens om de boete te ontlopen.
Google zou tussen 2008 en 2010 alleen al in Nederland 3,6 miljoen routers in kaart gebracht hebben. Dit gebeurde "in den duik" zoals men zegt. Google Street View bracht het bedrijf al regelmatig in diskrediet. Zo lieten een kwart miljoen boze Duitsers hun huis onzichtbaar maken. Zo zette het bedrijf een naakte vrouw uit Miami online (even snel in het blootje de melkfles bij de deur pakken lijkt dus geen goed idee met Google in de buurt).
Over België waar tal van politici (vooral Waalse, maar ook federale) openlijk zoete broodjes bakken met Google is voorlopig nog niets bekend. De vraag of Google de gegevens pas vernietigt nadat er een kopie van bestaat in de VS of nadat de geheime diensten even langskwamen wordt evenmin beantwoord.

banken laten ware gezicht zien

Wie het de afgelopen dagen nog niet merkte, weet het nu. Vele Belgen zijn slachtoffer van computercriminelen. De wat paniekerige waarschuwingen op de homebanking-site van ING blijken een oorzaak te hebben. Wat dit keer erger blijkt, is dat de banken hun aloude adagium "niemand is gedupeerd want we betalen de cliënten terug" verlaten. Blijkbaar zijn er nu genoeg klanten die bankieren via Internet. ING weigert te betalen als cliënten hun computer onvoldoende beveiligd zouden hebben. Dat is dus altijd, want het tegendeel valt bijna niet te bewijzen.
Nu duizenden bankkantoren weggesaneerd zijn en alle klanten onder zachte dwang al het werk zelf doen, vallen de maskers af. Net als bij de verzekeringen proberen de banken elk incident nu op de klant af te wentelen. Aan de loketten in de filialen zullen de klanten niet toestromen want op die enkele plaats waar nog een loket is, zijn de wachttijden erger dan in het postkantoor.
Dat het systeem waterdicht moet zijn vanaf de login tot na de transactie telt blijkbaar niet. De erg goede toepassingen voor PC-bankieren werden gedumpt voor transacties via een webpagina. De off-line-toepassing van ING werd steeds slechter en Mac-gebruikers moesten leidzaam toezien dat het plots niet meer werkte. De support hield de schijn nog een tijdje op, maar er zat duidelijk een agenda achter. KBC deed eerder hetzelfde.
Dat het separaat verspreiden van de programma's via cd-rom's en toepassingen die op een computer geïnstalleerd moeten zijn en via TCP/IP met een server communiceren veiliger zijn achttte de bank te duur. De banken hebben dus de klassieke fout gemaakt: ze hebben het risico genomen, omdat de rekening voor de beveiliging hen te hoog leek. Normaal zit de gokker dan op de blaren, maar in de banksector ligt dat anders daar zit de klant altijd op de blaren als zijn bank gokt.
Lode Goukens